Doorgaan naar hoofdcontent


Mohhhguhhhhhhhhhhh,.....


Althans, dat was het vanmorgen toen ik wakker gemaakt werd.

Ik had een rustig nachtje achter de rug waar ik veel had om over na te denken.
Ik, Bibi, was namelijk gisteren naar de dokter geweest.
 Mijn zus was ook mee hoor maar die mocht alleen maar kijken hoe ze mij te grazen namen.
Ik moest namelijk naar de dokter omdat ik nog steeds zo'n jeuk heb/had en mijn achterpoten inmiddels roodbruin ( met bulten) i.p.v. spierwit zijn.




De dokter vond het echt niet grappig dat het na al die weken en volledig andere voeding, nog niet beter geworden was
dus begon hij meteen met een scherp dingetje over mijn huid te schrapen.

Ik dacht dat hij helemaal gek geworden was!
 IK probeerde nog tegen te werken maar had geen schijn van kans want 
mijn baasje had mij goed vast.

Nadat de dokter had vastgesteld dat hij geen rare parasieten kon vinden 
maar dat het toch wel erg heftig was, kreeg ik een pil om in te nemen 
(overigens een zeer smakelijke en heeeeele grote) 
en deze pil moet een paar maanden werken.


Toen waren mijn oren aan de beurt, 
mijn mooie grote zwarte oren...
 En wat denk je.... DOOF! 
( ok HARDHOREND, dus heel af en toe hoor ik wel iets.)

Dit is echter niets nieuws alleen een bevestiging op wat ze al van mij dachten en ze houden er niet minder om van mij.
Oh ja, ik kreeg ook nog iets in mijn neusgaten..
ECHT NIET FIJN, 
de koekjes daarna dan weer wel.
 Bleek iets ter voorkoming van kennelhoest te zijn.

Goed, om nog even terug te komen op de jeuk, ik heb vandaag heel wat minder gekrabd dan de dagen daarvoor waar ik nog geen meter kon lopen zonder te krabben. 
Ook moest ik nog op de weegschaal en ik ben 10 kilo.. (mijn zus is 12,6 kilo)

Voor het geval je denkt dat ik dit ben, whahaahaha neeeeeee! 

Na de dokter gingen we nog even langs het tuincentrum Almeerplant. (klik)
Dat is geweldig want..
Wij mogen gewoon mee naar binnen

Om het makkelijk te maken werden wij in een kar gezet 
en zo rolden we door het tuincentrum. 
Voordeel van ons in een kar is dat hij vol is 
en dat mijn vrouwtje dan niets mee kan nemen.




Vanmorgen,

 De bewuste  wandeling  waar ik de familie zwaan was tegengekomen.. 

Poehee
 wat een grote eenden zijn dat

 en ze gaan niet eens opzij voor je!

 Gelukkig gaat mijn vrouwtje er ook niet vlak langs 
dus we liepen aan de overkant van het pad, nahhhh ik vond het doodeng en 
ik bleef trillen. 
Mijn vrouwtje kon praten als brugman..DUHUHHHH ik was toch doof (soms) 
maar ik ging tot de helft en niet verder.



Daarna, mochten we even mee naar Marlies van Atelier de Quiltmuis (klik), zo leuk want we hebben weer knuffelvitamientjes voor heel lang gekregen.


Ook van Vera en Rietje,


De rest van de middag lekker thuis, en een hele tijd in mijn bench liggen nagenieten,
 lees pitten!

En morgen, 
morgen mag ik weer naar school 
naar juffie Naomi van Hondenschool Fenna (klik)
dit keer gaan we bij de Kemphaan (klik) lessen.



Tot de volgende keer!

Liefs Bibi

Reacties

  1. wij hebben hier hele grote ganzen, die gaan altijd sissen als ik voorbij wandel, ik kijk niet naar ze, en dat vindt mijn vrouwtje een heel goed idee. Maar even onder ons, over jouw oren, je kunt echt niet goed horen? Ook als er ETEN word geroepen? Want dat woord hoor ik heel goed, ook als het gefluisterd wordt,....
    Knuffel van mijn Vrouwtje en een pootje van Margootje (ook voor je zus)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. According to Stanford Medical, It's in fact the one and ONLY reason women in this country live 10 years more and weigh on average 42 pounds lighter than us.

    (And actually, it has totally NOTHING to do with genetics or some hard exercise and absolutely EVERYTHING to do with "how" they eat.)

    BTW, I said "HOW", not "what"...

    Tap on this link to determine if this brief quiz can help you find out your true weight loss potential

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Nou daar ben ik dan eindelijk weer eens!! Het ligt niet aan mij hoor, dat jullie niets horen, nee dat ligt aan mijn vrouwtje die de laatste tijd wat inspiratieloos is. Hoe gaat het met mij, en met mijn zus Sophie? Met mijn zus Sophie gaat het geweldig! Uiteraard is zij nog steeds het braafste meisje van de klas en dat wordt gezien... GRRRR DE DRAAK, zij doet heus ook wel dingen hoor en ook heus wel gemene dingen zoals in mijn oren en poten bijten of snel mijn eten op eten. Het enige wat zij niet doet is groeien, in de hoogte dan he want in de breedte gaat ze lekker hoor... Hihi, ik ben al bijna net zo groot als zij en veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel slanker.. Deze foto is in de sneeuw gemaakt, ik ben nu bijna net zo hoog als Sophie Goed, wat hebben we zo ondertussen allemaal gehad.. We hebben sneeuw gehad, dat was best leuk hoor maar wel koud aan mijn voeten.. Mijn zus, Sophie, die vind het geweldig en is helemaal in haar element in de ...

Geen inspiratie HOEZOOOO!!!!

 Goedemorgen op deze zaterdag! Ik dacht, ik zal nog even wat laten horen van mij, mijn vrouwtje had niet zoveel inspiratie deze week.... Pffff, hoe kan je nou geen inspiratie hebben als het over mijn zus en mij gaat??!!! Mijn zus bijvoorbeeld, het zogenaamde lieverdje die nooit wat doet...  Buiten ook niet nadat ze hier binnen mij wakker heeft staan janken..  Die met een vork de eerste vier hapjes gevoerd moet worden alvorens mevrouw zelf gaat eten en dat terwijl ik eerst al een hapje uit haar bak geproefd had dus dat het best te eten is... Die, als ik naar de bakken of iets toe wil gaan, er altijd tussen gaat staan..  Nou daar heb ik een oplossing voor gevonden,  ik ga gewoon met mijn voorpoten op haar rug of kont staan  want dan heb ik het beste uitzicht! En als zij niet in de buurt is kan ik het ook aan tafel oefenen. (mag ook al niet, maar ik moest de bloemen even bewonderen) Ik hou er van ...

Bibi is thuis!

Gisteravond, woensdag 28 december 2016, hebben Sophie, Ruud en ik Bibi opgehaald. We werden hartelijk onthaald door papa Reu en nog een "zusje " van vier maanden en natuurlijk Bibi en haar fokster met baby. Sophie wist niet wat er gebeurde, het was een drukte van belang met al die honden en wij dronken gewoon koffie. Toen was het moment van afscheid nemen... Voor de fokster was dit een heftig moment, laatste pup ( haar lieveling) welke ze allen met de fles hebben grootgebracht, ging weg. In de auto lag Bibi heerlijk op schoot en het duurde niet lang voordat zij volledig in dromenland was. Thuisgekomen was het voor Sophie wel even wennen en ze blokkeert steeds de weg voor Bibi maar is wel lief tegen haar. De avond verliep rustig, buiten lopen vind ze niets en ze doet ook niets buiten (dat doet ze als ze weer binnenkomt) Toen naar bed... Eerst in de bedstee in de gang... DAT VOND MEVR. GEEN GOED IDEE!! Na een kwartier ...